یک صندلی کنار رویاهایم
خنده بر لب میزنم تا کس نداند راز من
ور نه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت
9:47 PM | پاییز غریب | نظرات [2]
تعداد بازدیدکنندگان : 46686
Powered by BlogSky.com